Hij werd geboren in Noorwegen in 1915, en groeide op in de moeilijke jaren van oorlog en werkloosheid die kenmerkend waren voor het begin van de 20e eeuw. Maar dit kon zijn grote dorst naar nieuwe ideeën niet lessen. In plaats van gewoon te wachten op een baan, plaatste hij een advertentie met de tekst: “Werknemer beschikbaar voor 100 kronen.” Hij sleepte snel een baan in de wacht en verdiende 60 kronen per maand in een fabriek waar machines voor de kledingindustrie werden gemaakt. Met de technische kennis die hij verwierf op het gebied van breimachines, startte hij vervolgens zijn eigen bedrijf op, Odlo Fabrikker A/S. Om snel van start te kunnen gaan kocht Lofterød zijn eerste brei- en naaimachines van zijn voormalige werkgever. Vooruitziend als hij was, liet hij zijn merk ook wereldwijd registreren.

Het ontbrak Odd Roar Lofterød nooit aan ideeën, maar wel aan grondstoffen, die op dat moment erg moeilijk verkrijgbaar waren. In 1947 begon hij dameslingerie te maken, maar hij had al gauw een nieuw idee. Zijn zoon, Odd Roar Junior, trainde bij het Noorse schaatsteam voor junioren. Om zijn zoon bij de training te beschermen tegen de vrieskou ontwierp Odd Roar een nieuw soort trainingspak van Helanca-vezel. Toen Odd Roar Junior het pak bij de training aantrok, waren zijn teamgenoten erg onder de indruk. Het duurde niet lang of een aantal topatleten wilden het graag uitproberen en binnen de kortste keren wilde iedereen een Helanca-pak!

In 1963 ontwikkelde hij een warm, rekbaar, sterk presterend pak voor langlaufers en langebaanschaatsers met de synthetische Helanca-vezel. Het Noorse olympische team droeg de revolutionaire nieuwe kleding bij de Olympische Winterspelen van 1964 in Innsbruck. Tegen de tijd dat de Winterspelen in Sapporo plaatsvonden in 1972, namen al 22 nationale teams deel in een uitrusting van Odlo. Het jaar daarop, in 1973, bracht het bedrijf Odlo Termic op de markt, de eerste volledig synthetische lijn functioneel sportondergoed. Opnieuw waren langebaanschaatsers de inspiratiebron voor deze innovatie. Katoenen ondergoed was onpraktisch gebleken, en daarom droegen schaatsers slechts een slip onder het Helanca-pak – ook als het -20 was.